STAND.


Ben je zelf geen donor? Dan ontvang je ook geen donororganen.


Nieuwe nieren, gezonde longen of een hartklep van iemand anders. De medische wereld heeft de afgelopen decennia flinke stappen gezet als het gaat om succesvolle orgaandonaties. Daarbij wordt heel precies gekeken naar de juiste DNA-match en passende bloedgroep. Waar de arts alleen niet op let, is of jij als ontvanger zélf wel donor bent. Met een groeiend aantal kandidaten op de wachtlijst, groeit de vraag of dit niet een verplichting moet worden. Drie mensen, drie meningen.

Gerda van der Hoorn

oud-verpleegkundige en betrokken bij diverse transplantaties

'Het principe “voor wat, hoort wat” past niet in de gezondheidszorg'

‘Er is maar één iemand baas over jouw lichaam en dat ben je zelf. Keuzevrijheid is een ontzettend groot goed. Het is dan ook ieders recht om geen donor te zijn. Daar mogen we nooit en te nimmer consequenties of verplichtingen aan verbinden. Het principe “voor wat, hoort wat” past simpelweg niet in de gezondheidszorg. Dat geldt trouwens ook voor mensen die wél donor zijn. Ook dan kun je niet eisen dat jouw organen naar een bepaalde patiënt gaan. Dat zou heel gekke situaties opleveren. Dat donoren hun longen bijvoorbeeld niet beschikbaar willen stellen aan een roker. Als je donor bent, ben je dat zonder voorbehoud en alleen omdat je dat zelf wilt. De stelling druist dan ook in tegen al mijn principes.’

Wouter van Dijk

webdeveloper bij een communicatiebureau

'Wie zelf geen donor wil zijn, verspeelt z'n rechten op een donororgaan'

‘Ik ben een groot fan van recyclen. Ook als het gaat om organen. Ik vind het fantastisch om te zien wat er tegenwoordig allemaal mogelijk is met orgaantransplantaties. Ik begrijp daarom niet dat er mensen zijn die geen keuze invullen bij het donorregister. Want laten we eerlijk zijn: het is toch van de zotte dat we wel acht uur per dag online kunnen zijn, maar niet de moeite nemen om onze donorkeuze door te geven? We staan vooraan als we een donororgaan nodig hebben, maar zijn te beroerd om dat formuliertje in te vullen. Dat gaat er bij mij niet in. Wie zelf geen donor wil zijn, verspeelt wat mij betreft z'n rechten op een donororgaan. Dan sluit je gewoon achteraan in de rij.’

Els Maeckelberghe

universitair hoofddocent Medische Ethiek

'Geef mensen de ruimte om zich te vergissen en de kans hun besluit te herzien'

‘De mens is niet volmaakt. We maken allemaal wel eens een beslissing waarvan we later denken: wat ben ik een idioot geweest. Gelukkig krijgen we daar de ruimte voor, om ons te vergissen of een beslissing later te herzien. Ook bij de beslissing om geen donor te worden, moeten we die ruimte blijven geven. Soms ontdek je pas hoe belangrijk een donororgaan is, wanneer je er zelf eentje nodig hebt. Het mag dan niet zo zijn dat je niet in aanmerking komt, simpelweg omdat je zelf geen donor bent. Het is geen principe van “voor wat, hoort wat”. Iedereen heeft het recht zelf het besluit te nemen om wel of geen orgaandonor te zijn. Ik vergelijk het vaak met vaccinatie. Gelukkig laat het gros van de mensen zijn kind vaccineren. Maar wanneer je besluit dat niet te doen en je kind wordt ziek, dan heb je net zo goed recht op de beste zorg. Je moet mededogen betonen voor mensen die niet mee willen doen. Geef mensen de ruimte om zich te vergissen en de kans hun besluit te herzien.’

Wat vind jij?

Praat en discussieer mee over deze stelling op onze community Blij in je brein.

De nieuwe donorwet

Vanaf 1 juli 2020 is de nieuwe donorwet van kracht. Elke Nederlander van achttien jaar en ouder moet een keuze maken over orgaandonatie. Als je geen keuze maakt, ontvang je tweemaal een brief ter herinnering om alsnog die keuze door te geven. Doe je dit niet, dan word je in het donorregister geregistreerd onder “geen bezwaar” tegen donatie van organen of weefsels. Het grote verschil met de oude donorwet is dat iemand die geen donor wil worden én niet reageert op de oproep van de overheid, toch terechtkomt in het donorregister. Wil je dat alsnog aanpassen, dan kan dat altijd op donorregister.nl.