De stoute schoenen aan

Dichtbij huis en toch op reis

Twee mensen die elkaar niet kennen, trekken de stoute schoenen aan en maken samen een wandeling. Onderweg leren ze nieuwe plekken en vooral elkaar kennen. Dit keer lopen de stoute schoenen door het coulisselandschap bij Opende.

Misschien is het de voorjaarszon die vandaag zo rijkelijk schijnt. Of de prachtige omgeving op de grens van Groningen en Friesland. Of zijn het toch de fascinerende verhalen die de wandeling van Kathinka Janssen (33) en Appie Wijma (57) maken tot zoveel meer dan gewoon een wandeling? Deze wandeling is een ontdekkingstocht. Een reis langs verrassende verschillen en nieuwe perspectieven.

Appie Wijma heeft een primeur: de Stoute Schoenen-wandeling begint bij hem thuis. Dat is voor het eerst – meestal gaat de wandeling van start in een natuurgebied of stad – maar niet zonder reden. Appie’s thuis is niet zomaar een plek. Op zijn terrein creëerde hij namelijk iets heel bijzonders: een camping speciaal voor minima. Hier, op camping Polemonium in Opende, mogen gezinnen die geen vakantie kunnen betalen kosteloos een weekje verblijven. Vol trots leidt Appie zijn wandelmaatje Kathinka Janssen rond. De twee hebben elkaar net pas ontmoet, maar zijn al druk in een gesprek verwikkeld. ‘Hier staan in de zomer elf caravans. Daar staat een zorgunit, daar ontvangen we mensen die ongeneeslijk ziek zijn, zodat ze nog een laatste keer op vakantie kunnen. En deze blokhut’, Appie heeft stevig de pas erin, ‘hangt helemaal vol kleding. Hier mogen de campinggasten komen winkelen – zonder af te rekenen, natuurlijk.’

Tussenpensioentje

Kathinka kijkt vol verwondering rond. ‘Jeetje Appie, wat heb jij hier iets moois neergezet. En wat beteken je zo veel voor een ander. Zulke plekken zouden er meer moeten zijn.’ Dat is Appie met haar eens. ‘Ik ben de enige in Nederland die dit op deze manier doet. Ik denk dat ik daarom ook zoveel donaties krijg. Alles wat je hier ziet, is gedoneerd. Van de caravans tot het ondergoed. Momenteel hebben we zelfs een stop op de donaties. Er kwam gewoon te veel binnen. Maar we gaan het niet de hele tijd over mij hebben, hoor. Vertel jij eens wat over jezelf. Oh ja, we gaan deze kant op trouwens.’ Het duo verlaat de camping, want Appie heeft een mooie wandelroute door het coulisselandschap uitgedacht. Kathinka vertelt dat ze in Leeuwarden woont en samen met haar vriend een bureau voor merk en marketing runt. ‘Maar wat veel leuker is om te vertellen, is dat we om het jaar voor langere tijd naar het buitenland gaan. Een tussenpensioentje noemen we dat, hoewel we ook op reis gewoon blijven werken. Maar wel minder dan wanneer we in Nederland zijn.’

‘In het buitenland combineren we werken en reizen. We noemen het een tussenpensioentje’

Overal ter wereld

Tot een paar jaar geleden leidde Kathinka een heel ander bestaan. ‘Ik was alleen maar aan het werk. Zeven dagen per week was geen uitzondering. En had ik een keer vrij, dan was er altijd wel een sociale verplichting om te vervullen. Ik dacht: is dit hoe ik tot mijn 67e mijn leven ga leiden? Wil ik dat eigenlijk wel?’ Het antwoord was nee. Zo ontstond in 2019, tijdens een langere reis naar Zuid-Amerika, het plan van de tussenpensioentjes. ‘Hoe pak je dat dan aan’, wil Appie weten, ‘met je werk, je huis… dat kun je niet steeds voor een halfjaar opzeggen, toch?’ Kathinka knikt. ‘Nadat we in 2019 de keuze maakten om elk oneven jaar op reis te gaan, hebben we ons leven stap voor stap op het reizen ingericht. Ik ben bijvoorbeeld ingestapt in het bedrijf van mijn vriend, dat we daarna samen hebben uitgebouwd. Voor het werk dat we doen, hebben we eigenlijk alleen stroom en een internetverbinding nodig. Daardoor kunnen we overal ter wereld werken.’ Ze stopt even met praten. ‘Ik ben echt verbaasd over hoe mooi het hier is!’ Appie grinnikt. ‘Ja, dichtbij huis is het soms ook zo gek nog niet, hè?’

Afrika

Om hun plannen werkelijkheid te laten worden, verruilden Kathinka en haar vriend hun dure auto voor een goedkopere en verhuisden ze van Utrecht naar Leeuwarden. Zo verlaagden ze hun maandlasten. ‘En we kochten bewust een huis midden in de stad, want dat laat zich goed verhuren.’ In 2021 woonde en werkte het stel een tijdlang in Portugal. Appie luistert aandachtig en vraagt waar de volgende reis naartoe gaat. ‘Dat weten we nog niet. Misschien gaan we met de camper door Europa. Maar Afrika trekt ons ook enorm.’ Appie’s gezicht licht op. ‘Afrika! Daar heb ik altijd al naartoe gewild. Ik riep altijd dat ik na mijn vijftigste zou stoppen met werken in Nederland, om in Afrika ontwikkelingswerk te gaan doen. Maar ja, toen ontmoette ik mijn vrouw, kregen we een zoon… Het is er niet meer van gekomen.’ ‘Heb je daar spijt van?’, vraagt Kathinka. ‘Nee’, zegt Appie resoluut. ‘Ik ben christelijk en laat me leiden door God. Ik vertrouw op het plan dat Hij voor mij heeft uitgestippeld. Afrika was blijkbaar geen onderdeel van dat plan.’

Tiptop in orde

Over plannen gesproken: de wandelroute, die het coulisselandschap en een natuurgebied doorkruiste, leidt de wandelaars langzaam maar zeker weer terug naar de camping. ‘Wanneer gaat de camping open?’, vraagt Kathinka. ‘Van juli tot september ontvangen we elke week nieuwe gasten. Nu zitten we volop in de voorbereidingen. Zorgen dat alles weer tiptop in orde is en er mooi uitziet. Want dat mensen hier gratis verblijven, mag niet betekenen dat het niet goed geregeld is.’ ‘En hoe weten mensen de camping eigenlijk te vinden?’ Appie moet lachen. ‘Dat gaat vanzelf! Ik heb nog nooit reclame gemaakt, en toch heb ik eerder te veel dan te weinig animo. Er komen hier mensen via kerken of welzijnsorganisaties. Maar de camping is ook een paar keer in het nieuws geweest. Er is ooit een filmpje over ons gemaakt; dat is drie miljoen keer bekeken.’ En terwijl de twee het campingterrein weer op stappen, trekt Kathinka een onomstotelijke conclusie: ‘Drie miljoen keer! Jij hebt geen online marketing nodig. Jij hoeft alleen maar jezelf te zijn.’