WAT
MANKEERT
JOU?

Josiana Vermaning (26) heeft de ziekte van Crohn. Sinds ze eigen baas is, is ze ook haar ziekte beter ‘de baas’.

‘Ik besteed niet meer aandacht aan mijn ziekte dan nodig’

‘Ik was zeventien en zat in het examenjaar van het vwo, toen ik last kreeg van buikpijn. Toen er ook bloed meekwam met mijn ontlasting, ging ik naar de huisarts. Die prikte bloed, maar daaraan was toen nog niks te zien. Niet veel later werd ik nog veel zieker. Ik had de energie niet meer om naar school te fietsen, kreeg nog geen halve banaan weg en viel in korte tijd veertien kilo af. Op een zeker moment zei mijn moeder: dit kan echt niet meer, we gaan naar het ziekenhuis. Daar werd ik direct opgenomen en kreeg ik sondevoeding toegediend. Na een week van onderzoek werd de ziekte van Crohn vastgesteld; een chronische auto-immuunziekte, die ontstekingen in de darmen veroorzaakt. Die ontstekingen zijn ontzettend pijnlijk. Iemand vergeleek het eens treffend met scheermesjes die van binnenuit tegen je buik snijden.’

Koppig

‘Eerst kreeg ik prednison. Maar los van de bijwerkingen, zoals een dik hoofd, had dat geen effect. Met kerst wilde ik naar huis. De arts vond het een slecht idee, maar ik ben nogal koppig, dus ben toch gegaan. In januari lag ik weer in het ziekenhuis, want ik knapte niks op. Toen is gestart met ontstekingsremmers via een infuus. Dat bood gelukkig uitkomst. Ongeveer eens in de twee maanden krijg ik die nog steeds toegediend. Voeding kan klachten veroorzaken, maar welke voeding verschilt per patiënt. Ik kan alles wel eten, maar neem zo min mogelijk gluten en alcohol is ook geen aanrader. Dat maakt dat ik een vrij brave studententijd heb gehad.'

Ontbijten in de auto

‘Mijn baan in de jeugdzorg was een katalysator van de ziekte. Dossiers stapelden zich op, ik vloog van afspraak naar afspraak en luisterde onvoldoende naar mijn “onderbuikgevoel”. Het gevolg: stress en een onregelmatig eetpatroon. Ik ontbeet in de auto en at ’s middags snel wat broodjes tussendoor. Dat is funest als je Crohn hebt. Daarom besloot ik vorig jaar om mijn eigen orthopedagogische praktijk te beginnen, van waaruit ik kinderen met leer- en gedragsproblemen begeleid. Nu kan ik mijn tijd volledig zelf indelen en werk beter afbakenen. Omdat ik ook voldoende slaap nodig heb, mijd ik afspraken ’s morgens heel vroeg. Dat werkt: het gaat momenteel heel goed met me.’

Geslaagd!

‘Sommige mensen hebben de neiging om naar hun ziekte te leven. Ergens begrijp ik dat, maar ik doe het tegenovergestelde. Ik ben positief en besteed niet meer aandacht aan Crohn dan nodig. Die instelling had ik op mijn zeventiende al. Ik had natuurlijk een flinke achterstand op school opgelopen, maar wilde toch examen doen. In het ziekenhuis keek ik geen tv, maar spitte ik schoolboeken door. Daarna zette ik alles op alles om gemiste toetsen in te halen. Het is me gelukt: ik ben dat jaar geslaagd!’