De stoute schoenen aan

‘Elke dag begin ik met een schone lei’

Twee verzekerden die elkaar niet kennen, trekken de stoute schoenen aan en maken samen een wandeling. Onderweg leren ze nieuwe plekken en vooral elkaar kennen. Dit keer lopen de stoute schoenen van het kerkje van Beetsterzwaag naar dat van Kortehemmen.

‘Jeetje, jullie zijn goed voorbereid!’ roept Anja van Ammers (36) uit als ze komt aanlopen bij het kerkje van Beetsterzwaag. Ze kijkt naar de wandelschoenen die verslaggever, fotograaf en medewandelaar Gees Reeuwijk (62) aan hebben. Zelf draagt ze een paar lage, witte All Stars gympen. ‘Dit zijn mijn wandel-, werk-, gala- en golfgympen.’ Golf? De eerste gespreksstof is er, terwijl de wandeling wordt ingezet.

‘Eén, het liefst twee keer per week golf ik. Bij Golfclub Gaasterland en bij The Dunes, in de duinen van Zandvoort.’ ‘Dat is een eind weg’, merkt Gees op. Anja legt uit hoe het “zo ver is gekomen”. ‘Vorig jaar werd ik door een lid van Gaasterland genomineerd als Best beginnend golfster van het jaar. Ik denk vooral omdat ik niet aan het standaard “golfplaatje” voldoe en dus opval.’ Anja, moeder van drie kinderen en werkzaam in de gehandicaptenzorg, is ietwat rebels. Ze heeft niks op met de golfkledingetiquette, getuige de gympen waarmee ze brutaal de baan op stapt. ‘En zo’n golfkarretje voor je sticks? Niks voor mij. Ik sjouw gewoon met een tas van hole naar hole.’

Fotoshoot Door de verkiezing – die ze overigens niet won – ging het “golfballetje” verder rollen. Dit voorjaar vroeg magazine Golf.nl Anja voor een fotoshoot met – ironisch genoeg – golfschoenen van een bekend sportmerk. ‘Een grapje, dacht ik. Maar nee… Ik sta helemaal niet graag voor de lens, maar besloot het toch te doen. Nerveus dat ik was!’ Ze werd gevraagd om met BN’ers te golfen voor het goede doel en golfclub The Dunes in Zandvoort belde. ‘Ze zien “mogelijkheden” en boden aan me bij hun club verder te ontwikkelen.’

Migraine Het aanbod kwam op een goed moment. In april liep Anja bij een aanrijding een whiplash op. ‘Ik had non-stop migraine en golfen lukte niet meer. Pissig dat ik was! Maar bij The Dunes leerden ze me in tien minuten hoe ik door middel van andere bewegingen toch weer kon slaan.’ De migraine speelt haar nog steeds parten. Daarom – en niet vanwege het herfstzonnetje dat zich een weg door de bladeren schijnt – draagt ze een donkere zonnebril. Aangekomen bij een splitsing in het bos pakt Gees de route erbij. ‘Hier links aanhouden’, concludeert ze. ‘Zullen we dan rechts gaan?’ oppert Anja eigenwijs. Maar ze krijgt niet haar zin. Anja relativeert haar eigen golftalent. ‘Ik ben tenger en zou veel krachttraining moeten doen, om mijn “swing” onder controle te krijgen.’ Maar plezier beleeft ze wél op de golfbaan. ’En ik ben bloedfanatiek.’

Wandelgroep Gees hoort het verhaal met interesse aan en houdt ondertussen de pas er stevig in. Ze is een actieve wandelaar. Lid van een officieus wandelgroepje, verenigd op WhatsApp. ‘Eén of twee keer per maand gaan we met elkaar op stap. We kiezen wandelingen uit van tien, vijftien kilometer. Het moet wel leuk blijven. In 2016 liepen we de Slachtemarathon (42 kilometer door Friesland, red.). Daarvoor moesten we natuurlijk wel langere afstanden trainen.’ Ze loopt vandaag met een dubbel gevoel door de “achtertuin” van Revalidatie Friesland. ’38 jaar was ik er in dienst als handtherapeut. En toen werd ik vanwege bezuinigingen ontslagen. Wat overkomt me nu?, dacht ik. Ik was al die jaren een heel loyale werknemer geweest. Ergens ga je er vanuit dat dat wederzijds is.’ Gees belandt op haar zestigste in de WW en moet solliciteren. ‘Gelukkig kon ik aan de slag bij een collega, die een handtherapiecentrum begon. Maar na een paar jaarcontracten, moet ik er nu minimaal een half jaar uit.’

Droomreis Die noodgedwongen werkloze periode grijpt ze aan om met haar man een droomreis te maken. ‘Dit najaar gaan we twee maanden naar Australië. In het voorjaar hoop ik terug te keren naar de praktijk en eind 2019 wil ik met vervroegd pensioen.’ Het rommelige einde van haar loopbaan houdt Gees bezig. ‘Bijna veertig jaar heb ik werk heel belangrijk gemaakt en er veel voor moeten doen en laten. Nu vraag ik me wel eens af of ik de juiste keuzes heb gemaakt, bijvoorbeeld in de opvoeding van mijn kinderen.’ Anja vindt dat Gees niet moet twijfelen over het verleden. ‘Ik blijf zo veel mogelijk in het hier en nu en begin elke dag met een schone lei. Als je op elk moment doet wat het juiste lijkt, hoef je nooit ergens spijt van te hebben.’

Richting A7 Gees laat het diepgaande advies op zich in werken, terwijl het kerkje van Kortehemmen in zicht komt. Prachtig gelegen aan het eind van een breed bospad. Helaas, de deur is dicht. Gees: ‘Dan maar een rondje om de kerk.’ Daarna pakt ze haar routekaart er weer bij en navigeert per ongeluk eerst richting de A7. Anja kijkt even mee en dan is het juiste pad snel gevonden. ‘Zullen we nog even een bakje koffie doen?’, suggereert Anja eenmaal terug in Beetsterzwaag. ‘Doen we!’, zegt Gees en de wandelschoenen en All Star gympen gaan richting de bakkerij aan het einde van de straat.

Lijkt het jou leuk om ook zo’n wandeling te maken? Mooi, dan zoeken we jou! Meld je aan voor De Stoute Schoenen door een mailtje met je naam, leeftijd en eventuele motivatie te sturen naar fam@defriesland.nl.


Wie weet zien we jou in de volgende Fam.!