Rennen niet toegestaan

Wandelvoetbal? Niets voor mij, dacht Marius Slof (65). Het leek hem oubollig. Totdat een familielid hem overhaalde een keer mee te gaan. Nu is hij fan. ‘Soms zijn we bloedfanatiek. Dat zit er nog altijd in!’

‘Al mijn hele leven ben ik Cambuur-supporter. Het is een stuk van mijn leven. Tot mijn 32e voetbalde ik zelf ook. Het spelletje vind ik geweldig. Vijf jaar geleden bezocht ik eens de OldStars van Cambuur, een wandelvoetbal-elftal. Wandelvoetbal speel je met zeven man, je mag niet rennen en fysiek contact is niet toegestaan. Het komt dus aan op inzicht, techniek en samenspel. Ik was aangenaam verrast. Er waren oude bekenden en er stond echt een team. Vanaf toen was ik om. We trainen elke maandagochtend, vooraf drinken we koffie en praten we bij. Ook doen we mee aan toernooien, soms maken we zelfs reisjes naar het buitenland. Prestatie staat niet voorop, maar het fanatisme zit er nog altijd in! Ik zoek soms de grenzen op, maar dan is de spelbegeleider onverbiddelijk. Inmiddels verzorg ik ook de administratie van de OldStars. Ik ben heel blij met het team en deze sport. Het is een hoogtepunt in mijn week!’