STAND.


‘Het is terecht dat alternatieve behandelingen niet in de basisverzekering zitten’


Ongeveer zes procent van de Nederlandse bevolking laat zich behandelen door een “alternatief behandelaar”. Voorbeelden zijn een osteopaat, homeopaat en acupuncturist. Deze behandelingen vallen niet onder “reguliere geneeskunde” en worden niet vergoed door de basisverzekering, vaak wel (deels) met een aanvullende verzekering. Is dat terecht? Of moeten mensen altijd zelf kunnen kiezen welke behandeling bij hen past? De meningen verschillen, drie mensen geven hun reactie!

Saakje Mulder

klachtenadviseur

‘Sinds ik naar de osteopaat ga, voel ik me veel beter’

‘Ik heb positieve ervaringen met osteopathie en homeopathie. Daarbij is het uitgangspunt dat je lichaam het zoveel mogelijk zelf oplost, met hulp van behandeling en soms supplementen of homeopathie. Dat spreekt me aan. Ik heb gevoelige darmen en mijn galblaas is verwijderd. Daarom gebruik ik reguliere medicatie. Toch bleef ik last houden van brandend maagzuur en darmklachten. Ook had ik rugklachten. Het is veel beter geworden sinds ik naar de osteopaat ga. Zij masseert mijn buik en organen, ook geeft ze goed voedingsadvies. Zij voelt waar de pijn zit, zonder dat ik iets zeg. Ik heb voor mijn rug nu geen fysiotherapie meer nodig. Om netelroos te bestrijden, gebruikte ik ook gewone medicatie. Maar ik kreeg het niet goed onder controle. Nu heb ik een homeopathisch middel en blijft het beheersbaar. Ik ben zeker niet tegen reguliere geneeskunde. Maar vind wel dat daar snel wordt gegrepen naar medicijnen. Ik begin liever anders. Wil mijn lichaam helpen om op een natuurlijke wijze te genezen. Voor mij werkt dit. Als deze behandelingen in het basispakket komen, krijgen mensen echt een keuze. Ook als ze weinig geld hebben. Wél vind ik strenge regels belangrijk. Vergoed alleen behandelingen van gediplomeerde mensen die bij een beroepsvereniging horen.’

Dr. Hans Vemer

gynaecoloog n.p. en lid van de Vereniging tegen de Kwakzalverij

‘Vergoed alleen hulp waarvan is bewezen dat het werkt’

‘Ik ken maar één geneeswijze: de reguliere, bewezen geneeskunde. Andere vormen zijn alternatief. Een zorgverzekeraar moet alleen díe hulp vergoeden, waarvan de werking wetenschappelijk is bewezen of waarover binnen de medische beroepsgroep consensus bestaat dat de behandeling zinvol is. Ik vind het daarom terecht dat alternatieve behandelingen niet in de basisverzekering zitten. Ze horen wat mij betreft ook niet in de aanvullende verzekering. Mensen gaan er dan vanuit dat deze behandelingen zinvol zijn, omdat ze worden vergoed. En dat is niet waar! Wetenschappelijk onderzoek toont bijvoorbeeld aan dat acupunctuur niet effectief is. De paar positieve studies zijn van onvoldoende kwaliteit en onbetrouwbaar. Bovendien is het bestaan van meridianen - waarin wordt geprikt - nooit aangetoond. Verder is er geen wetenschappelijk bewijs dat het “rechtzetten van wervels” bij osteopathie of chiropractie enig therapeutisch nut heeft. Het kan zelfs schadelijk zijn. En homeopathie? Dat is nepgeneeskunde. Als je minder dan een molecuul stof toevoegt aan water of alcohol, heeft dit fysisch en chemisch geen effect. Patiënten ervaren vaak een positief effect van alternatieve behandelingen. Vooral bij vage klachten zonder dat de echte arts een duidelijke oorzaak vindt. Deze klachten verdwijnen meestal ook wel zonder behandeling, terwijl mensen de alternatieve behandelaar dan onterecht dankbaar zijn. Kortom: ik ben het volledig eens met de stelling en vind het goed dat mensen er kritisch over nadenken.’

Judy Hoomans

acupuncturist en homeopaat in Friesland

‘Ik kijk naar de mens in zijn geheel en stuur op zelfherstel’

‘De scheiding tussen reguliere en complementaire (of alternatieve) zorg is kunstmatig, het is niet zwart-wit. Wat iemand alternatief noemt, wordt bijvoorbeeld gevormd door de samenleving waarin je leeft. Of hoe je kijkt naar gezondheid en ziekte. Wat wij alternatief noemen, is ergens anders soms regulier. Zoals acupunctuur of gebruik van Ayurvedische kruiden. Vaak wordt gezegd dat reguliere zorg wetenschappelijk bewezen is, maar ook dat is relatief. Kijk bijvoorbeeld naar medicatie in kinder- of ouderengeneeskunde; de werking van de medicijnen is wel aangetoond, maar meestal niet onderzocht voor deze specifieke doelgroepen. Ik geloof dat verschillende typen zorg elkaar kunnen versterken. In mijn praktijk zie ik vooral mensen die na bezoek aan een arts of specialist met klachten blijven lopen en daarom verder zoeken. Als acupuncturist en homeopaat kijk ik naar de mens in zijn geheel. Naar sociale, psychische én lichamelijke aspecten. Ik probeer te achterhalen hoe een klacht of ziekte zich bij deze persoon kon ontwikkelen en waarom dit aanhoudt terwijl de klachten in beginsel te verhelpen zijn. Daarbij stuur ik op zelfherstel. Ik zie klachten verminderen en mensen geven zelf aan dat het beter met ze gaat. Het zou prachtig zijn als alle gezondheidszorg die mensen helpt én voldoet aan gestelde kwaliteitseisen, in de basisverzekering zit. Dat is nu niet zo. Maar met een aanvullende verzekering kan iemand wel kiezen voor aanvullende medische zorg, die voor hem of haar wérkt. Het betekent keuzevrijheid, eigen regie en financiële tegemoetkoming. Dat vind ik een groot goed!’

Wat vind jij?

Praat en discussieer mee over deze stelling op onze community Blij in je brein.