Nieuw in de Fam.

Nieuw: het logeerhuis van de familie Efdé
Sinds: 2017
In: Leeuwarden

Als Petra Efdé en haar man zoeken naar een logeerhuis voor hun dochter Suzanne, komen ze voor vele dichte deuren. Organisaties vinden Suzanne, die moeilijk instelbare epilepsie, autisme en een verstandelijke beperking heeft én aan één kant vrijwel doof is, te complex. Daarop besluit de familie het heft in eigen handen te nemen: in 2017 openen ze hun eigen logeerhuis. Waar het staat? Pal naast hun eigen huis.

‘Naast de deur vonden we dé plek voor Suzanne’

Een plantje uitzoeken in het tuincentrum, even naar het Fries Straatfestival of lekker een visje halen. Samen thuis knutselen of lekker chillen in de gezellige woonkamer. Kortom: gewone dingen. Dáár gaat het om in het logeerhuis van de familie Efdé. Elke twee weken is het er gezellig druk: drie meiden, ieder met een verstandelijke beperking, en een jongen met het Syndroom van Down komen een dagje langs. Ook Suzanne is er dan. ‘Soms zijn ze hier een dag, soms blijven ze slapen’, vertelt Petra. ‘We zijn onlangs zelfs een weekendje naar Ameland geweest met de vier meiden. Geweldig vonden ze dat!’

Epileptische aanvallen

Het idee om een logeerhuis op te zetten, ontstond al een aantal jaar geleden. ‘We zochten een fijne plek voor Suzanne. Geen plek waar ze permanent zou wonen, maar ergens waar ze af en toe eens naartoe zou kunnen. Zodat zij een leuke dag zou hebben en wij eventjes konden ademhalen.’ En dat ademhalen, dat is af en toe hard nodig, vertelt Petra. ‘Ik heb altijd geweten dat ik zélf voor Suzanne wil zorgen. Dat doe ik met heel veel liefde. Gelukkig krijg ik hulp van de rest van het gezin, en van een aantal begeleiders en mantelzorgers. Epilepsie heb je immers 24 uur per dag. We zijn dus altijd alert. Dat is ontzettend intensief. In een goede nacht heeft Suzanne “maar” drie tot vier epileptische aanvallen, vaak zijn het er meer. Af en toe een dagje niet hoeven zorgen en even tijd voor onszelf is dan best prettig.’

Huis van de buren

De fijne plek die de familie Efdé voor Suzanne zoekt, blijkt niet te vinden. Daarop besluiten ze die dan maar zelf te maken. ‘We hebben allerlei panden bezichtigd. Maar toen het huis van onze buren te koop kwam, wisten we meteen: daar moet het logeerhuis komen.’ En zo begint een lange, pittige periode van klussen en verbouwen. ‘Elke vrije minuut ging in het logeerhuis zitten. Gelukkig hebben we ontzettend veel hulp gehad, ook uit onverwachte hoek. Zo sponsorde schildersbedrijf FOV de verf en kwam stukadoor Rozema kosteloos stucen. De gedateerde, donkere woning werd een fris, gezellig en licht logeerhuis.’ En: in de keuken kwam een extra deur. ‘Die deur verbindt onze eigen woning met het logeerhuis. Ideaal.’

Missie geslaagd

Petra is apetrots op het logeerhuis. ‘Ik wilde een huiselijke plek creëren waar kinderen niet ondanks, maar juist mét hun beperking welkom zijn. Waar ze mogen zijn zoals ze zijn. En natuurlijk een plek waar ouders hun kind met een gerust hart achterlaten. Want als je dag en nacht zorgt, is het best moeilijk om die verantwoordelijkheid even aan een ander over te laten.’ De drie meiden en de jongen die tweewekelijks het huis bezoeken, hebben er helemaal hun draai gevonden. ‘Ook van de ouders horen we positieve geluiden.’ En Suzanne? ‘Die is elke dag in het huis. Ook als er geen andere kinderen zijn. Ze is hier heel graag. Dus die fijne plek voor Suzanne, die hebben we gevonden. Of, beter gezegd: die hebben we zelf gecreëerd. Naast de deur!’

Als mantelzorger is het belangrijk dat je zo nu en dan tijd voor je zelf hebt. Stichting Mantelzorgvervanging Nederland ‘Handen in huis’ is er om de mantelzorger te ontlasten. Een vrijwilliger komt bij je thuis, zodat je als mantelzorger er even tussenuit kunt. Vanuit de AV Optimaal is er een vergoeding voor mantelzorg vervangende hulp van maximaal 21 dagen per kalenderjaar. Er moet voorafgaand wél toestemming worden aangevraagd. Stichting Handen in huis dient hiervoor een aanvraag in bij De Friesland.